Ramadan: doen of niet doen?

11 Jul

danny

Na drie dagen mee te hebben gedaan aan de ramadan kan ik vasten iedereen aanbevelen, ondanks dat het een nogal frustrerende aangelegenheid is. Drie dagen vasten is helemaal niets vergeleken met de 30 dagen Ramadan die mede-vasters doen (RESPECT!), maar het geeft een idee hoe het is en waarom je het doet. Ik heb er geen spijt van en ga het volgend jaar zeker weer doen. Waarom wel / niet doen?

Wel doen:

Beseffen wat je hebt: Een beetje zoals dat nummer van de Dijk maar dan over voedsel: ‘Een man weet niet wat hij mist, als ze er niet is, als ze er niet is.’ Maar dan een beetje anders. Niets zo frustrerend als een volle koelkast en het niet ‘mogen’ eten. ‘Hanneke weet pas wat het is, als voedsel er wel is, maar ze het niet mag eten.’ Geloof me als ik zeg dat je er hard bij na gaat denken hoe ‘rijk’ je bent als het op voedsel aankomt. Hoe fantastisch het is dat wij zoveel verschillend voedsel vanuit de hele wereld, de hele dag door kunnen eten. Schoon water uit de kraan kunnen drinken, dat soort essentiële levensdingen. HOORAY! Wij hebben het goed, nee, maar echt ECHT goed. (Als Nederlanders het beste van de wereld zelfs, bleek uit onderzoek van Oxfam.)

Beseffen wat andere niet hebben – voedselzekerheid:
Wat is voedselzekerheid?

‘Dat alle mensen op aarde altijd fysiek, sociaal en economisch toegang hebben tot voldoende en gevarieerd voedsel van goede kwaliteit zodat ze een actief en gezond leven kunnen leiden.’

Onlangs vroeg ik aan mijn grote goede vriend Gijs wat hij het mooiste vond aan ons wereldvoedselsysteem. ‘Dat ik nooit honger heb!’ antwoordde deze bebaarde jongeman. En dat is zeker een mooi iets aan ons wereldvoedselsysteem. Gijs hoort daarmee op globale schaal bij zeven van de acht mensen die dat antwoord kunnen geven. Gijs heeft voedselzekerheid. Daartegenover staat dus dat een op de acht mensen op de wereld in voedselonzekerheid leeft.

Een op de acht mensen op deze wereld lijdt dus aan honger. In totaal zijn dat 842 miljoen mensen; dat is bijna vijftig keer de bevolking van Nederland. En dat terwijl er genoeg eten is op de wereld voor iedereen. Een kwalijke zaak, op zijn zachts gezegd. Over chronische honger kan ik nog steeds niet mee praten, daar heeft vasten niets mee te maken. Lucky me. Ik heb altijd fysiek, sociaal en economische toegang gehad tot voldoende en gevarieerd voedsel van goede kwaliteit om een actief en gezond leven te leiden.

Herhaal die zin maar eens voor jezelf. Want ik weet voor 99% zeker dat jij hetzelfde over jezelf kan zeggen. Herhaal deze zin, en doe dat nog eens. Sta er bij stil, of beter nog ga vasten. Dan sta je er nog meer bij stil, en waardeer je voedselzekerheid. En als je vast, stopt dat wellicht wat peper in je reet om je leven om te gooien om honger mee de wereld uit te helpen. Waarom ook niet. Dat zouden meer mensen moeten doen – een nobel streven. Door te vasten snap ik nu ook wat een ‘actief en gezond’ leven is. Ik was alles behalve actief tijdens het vasten (ik kon echt niet schrijven) en er zat een dalende lijn in mijn humeur waardoor mijn goede maat Nick zelfs vroeg ‘Hanneke, doe mij, jezelf en je omgeving een plezier en ga alsjeblieft nooit meer vasten..’

Ik leerde van Danny tijdens ons vier uur durende ‘Suikerfeest’ maandagnacht dat Danny’s opa voedselonzekerheid nog wel het ergste vond. Hij zei dan met tranen in zijn ogen ‘denk eens aan de mensen met honger en zet dat naast hoe we hier met ons eten om gaan. Voedsel verspillen bijvoorbeeld, gewoon eten wegflikkeren omdat jij het kan, omdat jij die luxe hebt. Bah bah, goeie genade zeg. Ja, Ramadan is een mooi moment van bezinning.’

Wat me het meest bij is gebleven van mijn MSc sustainable agriculture en food security aangaande het onderwerp honger is dat in chronische honger een neerwaartse spiraal zit. Kinderen zijn te slap om naar school te kunnen lopen, ouders zijn te verslapt om te kunnen werken voor voedsel. 1+1=2. Honger+armoede=ellende. En dat gaat mij aan het hart. Voedselonzekerheid is dan ook voor mij -na dit boek- project nummer twee om mijn tijd in te gaan steken.

– Het resetten van je lichaam –Nu na drie dagen ’s ochtends geen koffie in mijn gezicht te hebben mogen gooien, voel ik dat ik de reset knop van mijn lichaam heb ingedrukt. Tijdens het schrijven van dit stuk heb ik ’s ochtends koffie gedronken en geloof me als ik zeg dat die koffie nog nooit zo hard heeft ingeslagen en ik nog nooit zo snel heb getypt. (Fijn, want ik had schrijftechnisch gezien ook wat in te halen.) Ik dacht voor ik Ramadan ging doen dat ik ergens gedurende deze drie dagen de grond zou raken, maar ben verbaasd over hoe sterk mijn lichaam blijkt te zijn. Trots op mijn apparatuur dat deze overeind is gebleven.

– Kicking the bad habits: Slechte eet/drink/leef gewoontes ben ik plots beu (en ik hoop dat dat aanhoud). Zoals het puntje wat ramadantijd.nl beschreef: ‘Vasten verzwakt de shaitan en zorgt ervoor dat iemand minder zonden begaat.’ Shaitan is iets met ‘Satan’ a.k.a. slechte gewoontes en ja die zat ook bij mij drie dagen in de kast, en hij zit daar nog steeds. Ik hoop dat die kleine rotzak daar ook blijft zitten. (Desalniettemin blijkt deze er weer uit te gaan komen in verband met verlangens en gewoontes van de mens, we zullen zien). Het vasten traint je hoofd door verlangens te beheersen – mijn geestelijke gezondheid staat in ieder geval op scherp.

Niet doen:

– Ik denk dat ik te lang vasten (als in 30 dagen en dat jaarlijks) niet zou doen omdat ik graag productief ben en daar heb ik drinken en eten voor nodig, luxe paardje dat ik ben. Zo is er van het schrijven mijn boek vrij weinig terecht gekomen afgelopen dagen. Een gebrek aan een actief leven is het enige nadeel aan vasten. En mijn humeur dus, naar het schijnt.

Veel geleerd in drie daagjes dus sorry Nick, volgend jaar toch weer.

En Danny, gefeliciteerd je hebt inderdaad een atheïst aan de Ramadan gekregen. Volgend jaar weer samen?

Fijne dag nog!

Hanneke

Advertisements

2 Reacties to “Ramadan: doen of niet doen?”

  1. aicha juli 27, 2014 bij 9:41 am #

    wat knap van je dat je drie vastendagen hebt meegedaan! het is niet niks, die lange warme zomerdagen. en wat een mooie verslag van die dagen! ik wil nog wel een ding kwijt: je lichaam heeft drie dagen nodig om te wennen aan de nieuwe situatie, hierna zal het weer actiever worden, waardoor de overige dagen niet meer zo slap en inactief zullen zijn, omdat het opgeslagen energie zal gebruiken. door 30 dagen te vasten, zal je lichaam zich reinigen, mits je in de avonduren gezond en niet overdreven eet. heel veel succes volgend jaar!

Trackbacks/Pingbacks

  1. De 5 populairste artikelen van 2014! | Eten met geweten - december 29, 2014

    […] aan de Rammedan / #Rammeledan dag #2 / Rammedan: doen of niet doen? Een van mijn beste vrienden Danny vond dat ik samen met hem […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: